ساختار سازمانی شرکت داروسازی فارابی
هیات مدیره
مدیرعامل
سهامداران
شرکت داروسازی فارابی در گروه صنعت مواد و محصولات دارويي و زير گروه توليد داروهاي شيميايي و گياهي با کد 12 رقمی نماد IRO1DFRB0001 در بورس اوراق بهادرمی باشد نماد فارسی شرکت با نام دفارا و در بازاراول (تابلوي فرعي) بورس کد تابلو3 قابل پیگیری می باشد.سهامداران این شرکت به شرح زیر می باشند
ترکیب سهامداران
شركت سرمايه گذاري دارويي تأمين (TPICO) در سال 1382 در راستاي مديريت استراتژيك شركت هاي دارويي متعلق به شرکت سرمایه گذاری تأمين اجتماعی (شستا) که سابقه برخي از آنها به بيش از نيم قرن می رسد تأسيس گرديد.
این شرکت با توليد بيش از 70% مواد اوليه دارويي، 30% محصولات نهايي و فرآورده هاي دارويي و توزيع بيش از 40% محصولات اين صنعت، به عنوان بزرگترين هلدينگ دارويي كشور و يكي از بزرگترين گروه هاي دارويي منطقه خاورمیانه شناخته می شود.
شرکت داروپخش (سهامی عام) ابتدا با عنوان ” بنگاه خیریه داروپخش ” تاسیس و در سال 1335 در تهران به ثبت رسید و بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی با تصویب شورای انقلاب، در سال 1359 به مالکیت وزارت بهداری درآمد و با نام ” شرکت سهامی داروپخش ” در تهران تجدید ثبت گردید. در سال 1371 بر اساس مصوبه مجلس شورای اسلامی شرکت سهامی داروپخش به سازمان تامین اجتماعی واگذار و به موجب مصوبه مجمع عمومی فوقالعاده در سال 1372 نوع شرکت به سهامی عام تبدیل گردید و با تصویب هیئت پذیرش سازمان بورس اوراق بهادار تهران بهعنوان یکصد و چهلمین شرکت در فهرست شرکتهای پذیرفته شده سازمان بورس درج گردید .طبق مصوبه مجمع عمومی عادی بهطور فوقالعاده در سال 1376 همزمان با منفك شدن آخرین شرکت تولیدی (شرکت کارخانجات داروپخش)، این شرکت از تاریخ مزبور بهصورت سرمایهگذاری فعالیت مینماید و در حال حاضر جزء واحدهای فرعی شرکت سرمایهگذاری دارویی تامین (تیپیکو) میباشد .
شركت داروسازی پارس دارو در سال 1339 توسط شركت بایر آ.گ (BAYER A.G) آلمان، با نام بایر فارما ایران،به عنوان نخستین شعبه یك شركت چند ملیتی دارویی در ایران با حدود 50 نفر پرسنل تأسیس گردید و در سال 1341 به بهره برداری رسید. در سال 1359 این شركت تحت پوشش سازمان صنایع ملی ایران، تحت نام پارس دارو (سهامی خاص) قرار گرفت و در سال 1374 با تغییر وضعیت از سهامی خاص به سهامی عام وارد بورس اوراق بهادار تهران گردید و طی سالهای بعد با روند مثبت و مداوم قیمت سهام، رضایت سهامداران خود را جلب نموده است.
شركت داروسازی پارس دارو در سال 1339 توسط شركت بایر آ.گ (BAYER A.G) آلمان، با نام بایر فارما ایران،به عنوان نخستین شعبه یك شركت چند ملیتی دارویی در ایران با حدود 50 نفر پرسنل تأسیس گردید و در سال 1341 به بهره برداری رسید. در سال 1359 این شركت تحت پوشش سازمان صنایع ملی ایران، تحت نام پارس دارو (سهامی خاص) قرار گرفت و در سال 1374 با تغییر وضعیت از سهامی خاص به سهامی عام وارد بورس اوراق بهادار تهران گردید و طی سالهای بعد با روند مثبت و مداوم قیمت سهام، رضایت سهامداران خود را جلب نموده است.
شرکت سرمایه گذاری سپه (سهامی عام) در تاریخ 2/6/70 به صورت سهامی عام تأسیس و از مهرماه همان سال فعالیت رسمی خود را آغاز نمود. شرکت در تاریخ 19/10/1371 در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته و اولین بار سهام آن در تاریخ 26/12/1371 به مبلغ 1300 ریال معامله گردید. مرکز اصلی شرکت در تهران، خیابان آفریقا، خیابان آناهیتا، پلاک 18میباشد.
بمنظور تامین امنیت مالی صادرکنندگان ایرانی و در نتیجه توسعه موثر صادرات غیر نفتی کشور، صندوق ضمانت صادرات ایران با همکاری آنکتاد، بعنوان تنها شرکت دولتی بیمه اعتبار صادراتی وابسته به وزارت صنعت، معدن و تجارت در سال ۱۳۵۲ تاسیس گردیده و فعالیت خود را تحت نظارت مرکز توسعه صادرات ایران آغاز نمود.
البته عمر این سازمان تازه تاسیس چندان طولانی نبود چرا که با بالا رفتن قیمت نفت در نتیجه تحولات سیاسی در منطقه خاور میانه در اواسط دهه ۷۰ میلادی، درآمد نفتی کشور افزایش یافته و همین موضوع باعث شد که صندوق ضمانت صادرات ایران بدست فراموشی سپرده شده و فعالیتهای آن بطور کامل متوقف گردد. پس از ده سال عدم فعالیت، بار دیگر صندوق ضمانت صادرات ایران بعنوان یک سازمان وابسته به وزارت صنعت، معدن و تجارت و با شخصیت حقوقی و مالی مستقل مجددا در سال ۱۳۷۳ فعالیت خود را آغاز نمود تا به صادرکنندگان در بازیافت موقعیت تجاری خود که در اثر ۸ سال جنگ تحمیلی مختل شده بود کمک نموده و موجبات افزایش درآمدهای غیر نفتی را فراهم آورد.
صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر، خود را نهادی اجتماعی برای ارج نهادن به جایگاه این قهرمانان میداند. این صندوق در چارچوب عمل به مسئولیتهای قانونی خویش میکوشد به منظور بسط عدالت اجتماعی و جلوگیری از گسترش فقر، خدمات بیمه اجتماعی را به گونهای گسترش دهد که منجر به افزایش کرامت انسانی و تقویت جایگاه اجتماعی جامعه هدف صندوق شود.
با این نگاه، صندوق خود را نه نهادی صرفاً اقتصادی و بالادستی، بلکه نهادی اجتماعی فرض میکند که در کنار مسئولیتهای قانونیاش، در حد توان برای رفع مشکلات جامعه هدف تلاش میکند تا آنان برای زندگیشان شوق و امید بیشتری داشته باشند.
سیاستهای صندوق باید منجر به قطع زنجیره فقر بین نسلی، زمینهساز افزایش امید به زندگی، احساس تعلق خاطر بیشتر به محیط زندگی و استقلال روستاییان و عشایر ایران شود. صندوق به منظور تحقق این اهداف، خدماتش را به گونهای گسترش میدهد که چتر بیمهای هر ساله بخش بزرگتری از جامعه هدف را زیر پوشش خدمات صندوق قرار دهد.
